• تاریخ: بهمن ۸, ۱۳۹۶
  • شناسه خبر: 13197

امر به معروف تنها محدود به ظاهر جامعه اسلامی نمی‌شود

آیت‌الله قربانعلی دری نجف آبادی ظهر امروز در کلاس خارج فقه در جمع علما و طلاب اراک اظهار داشت: منظور از حکم ثانوی احکامی است که به لحاظ اضطرار و دیگر عناوین ثانویه برای موضوع از طرف خداوند قرار داده شده، به عبارت دیگر به ...

آیت‌الله قربانعلی دری نجف آبادی ظهر امروز در کلاس خارج فقه در جمع علما و طلاب اراک اظهار داشت: منظور از حکم ثانوی احکامی است که به لحاظ اضطرار و دیگر عناوین ثانویه برای موضوع از طرف خداوند قرار داده شده، به عبارت دیگر به احکامی ثانوی می‌‌گویند که به خاطر عارض شدن حالتی نظیر اکراه و اضطرار و یا عناوینی مثل نذر و تقیه برای مکلف، قرار داده می‌شود چون بیشترین کاربرد آن از عناوین ثانوی، حالت اضطرار است به آن حکم اضطراری هم گفته شده است.

وی افزود: در باب تقیه دو مورد را استثنا کردند که یک مورد برای حفظ دین بود، تقیه در واقع برای حفظ و بقاء دین است و اگر حفظ جان متدینین مدنظر واقع شده به این لحاظ است که رونق و بقاء دین در اجتماع وابسته به افراد است به همین منظور در جایی که اصل دین در خطر باشد چنان که در زمان امام حسین(ع) چنین بوده، تقیه جایز نیست و بنابراین در تعلیم و تبیین احکام دینی، تقیه موردی ندارد و همچنین در مواردی که انجام اعمال دینی به گونه صحیح، خطری نداشته باشد مانند انجام اعمال دینی در خفاء و در منزل، تقیه وجهی ندارد.

نماینده ولی فقیه در استان مرکزی تصریح کرد: من حق ندارم ضرری که متوجه من است را به دیگری برسانم که وظیفه من است که آن را به دیگری نرسانم اما اگر ضرر متوجه دیگری هم باشد لازم نیست که من تنها ضرر را متحمل شوم تا به دیگری ضرر نرسد.

دری نجف آبادی بیان کرد: اشاعه امر به معروف و نهی از منکر نیاز جامعه است و در تمامی ابعاد باید مد نظر قرار بگیرد و امر به معروف و نهی از منکر تنها به ظاهر جامعه محدود نمی‌شود بلکه تمامی مسائل از جمله مسائل اقتصادی را هم شامل می‌شود.

وی ادامه داد: ما برای اشاعه امر به معروف و نهی از منکر باید عزم و تصمیم قاطع و محکم داشته باشیم چون همه در قبال زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی و سیاسی مسئول هستیم.

نماینده ولی فقیه در استان مرکزی عنوان کرد: اگر چیزی مکروه باشد آیا کراهت شیئی دلیل بر فساد است و آیا مقصود کراهت فقهی است یا کراهت معنای دیگری دارد؟ اگر کراهت فقهی باشد پس این دلیل بر جواز است و اگر کراهت فقهی نباشد و یک اصطلاح ویژه باشد، نمی‌­شود به آن تمسک کرد، مگر اینکه دلیل بیاورید که منظور از کراهت در این نوع موارد حرمت باشد.